2012-09-25

Compact / Full frame / Sony RX1




Ι think i'm in love!!!!!
Αλλά πανάκριβη ΓΜΤ. Απλησίαστη.
Ανεκπλήρωτος έρωτας μου μυρίζει...

Check it out.


2012-09-07

Red Hot Chili Peppers - Εντυπώσεις μετά τη συναυλία...

φωτογραφία Θοδωρής Μάρκου

Τώρα που πέρασαν μερικές μέρες και καταλάγιασε η φασαρία από την πολυαναμενόμενη και τόσο διαφημισμένη συναυλία, με πιο καθαρό μυαλό, ας πω κι εγώ την εμπειρία μου.

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε πίστευα ότι θα μπορούσε να είναι η καλύτερη συναυλία στα ελληνικά χρονικά. Είχε όλες τις προδιαγραφές.
  • Παρθενική εμφάνιση του γκρουπ στην Ελλάδα.
  • Φανατικούς, τρελαμένους οπαδούς που τους περίμεναν αγωνιωδώς τόσα χρόνια.
    (Μόνο για τους Pearl Jam υπήρχε ανάλογη αναμονή στο παρελθόν). 
  • Τραγούδια γρήγορα, δυνατά ικανά να "ρίξουν" το στάδιο.
  • Μέλη με δυναμική σκηνική παρουσία (απ' όσο είχα δει στο internet).
  • Χώρος γνώριμος και δοκιμασμένος με επιτυχία στο παρελθόν.
Τι άλλο να ζητήσει κανείς;  Κι όμως τίποτα απ' όλα αυτά δεν λειτούργησε. Η συναυλία ήταν, για να μην πω η χειρότερη, από τις χειρότερες που έχω δει στην Ελλάδα και δεν έφταιγαν οι Peppers σ' αυτό. Αυτοί έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν ακόμα και καθιστοί.

Υπήρχαν όμως πολλοί παράγοντες που συντέλεσαν σ' αυτό.  Πρώτα απ' όλα ο αισχρός ήχος. Ο χειρότερος που έχω ακούσει ποτέ σε συναυλία,  και πιστέψτε με, από το '81 που πήγα για πρώτη φορά να δω τον Rory, μέχρι σήμερα, έχω δει πάρα πολλές.
Στη θύρα 6, που βρισκόμουν, τα μπάσα ακούγονταν τόσο δυνατά και παραμορφωμένα που σκέπαζαν τα πάντα. Μέχρι και τα καθίσματα έτριζαν. Οι ψηλές δε του Antony, όταν ακούγονταν, έμοιαζαν σαν να έρχονται από κακής ποιότητας mp3 που σκάλωνε. Υπήρχαν στιγμές που, με την παρέα μου,  προσπαθούσαμε να μαντέψουμε ποιο τραγούδι έπαιζαν. Σ' αυτό το θέμα πιστεύω ότι έχουν μεγάλη ευθύνη και οι Peppers. Μουσικοί είναι, δεν είναι καρπουζέμποροι, αν δεν τους ενδιαφέρει πως ακούγονται τι τους ενδιαφέρει, πόσα stands με μπλουζάκια υπάρχουν στον περίγυρο;

Και μόνο αυτός ο λόγος θα έφτανε για να χαρακτηρίσω τη συναυλία κακή. Όσοι δε υποστηρίζουν ότι αυτό ήταν δικαιολογημένο γιατί "Το ΟΑΚΑ είναι γήπεδο και δεν είναι φτιαγμένο για τέτοιες εκδηλώσεις. Καλό ήχο έχει το Μέγαρο" (ναι το άκουσα και αυτό) μάλλον δεν έχουν δει άλλη συναυλία, ούτε στο ΟΑΚΑ ούτε σε άλλο γήπεδο. Στους Floyd, στον  Springsteen, στους Stones, στους G'n'R, στους AC/DC γιατί δεν παραπονέθηκε κανένας για τον ήχο; Στο ίδιο ακριβώς γήπεδο έγιναν οι συναυλίες τους.

Μετά ήταν η ατμόσφαιρα. Ο δεύτερος σημαντικότερος παράγοντας, κατά τη γνώμη μου, που χαρακτηρίζει μια συναυλία. Υποτονική και πολύ βαρετή. Εκτός από μερικούς 16άρηδες, που πραγματικά το ζούσαν στην αρένα, οι υπόλοιποι ήταν μάλλον σε καταστολή. Στο Can't stop, στο Higher ground, στο parallel universe, αλλά και στα υπόλοιπα τραγούδια, που θα έπρεπε να σείεται το ΟΑΚΑ, που θα έπρεπε να κινδυνεύουν να πέσουν οι κερκίδες, οι μισοί από τους θεατές προσπαθούσαν να τραβήξουν φωτογραφίες και βίντεο (μέχρι και μια  D3 με 80-200 είδα) και οι άλλοι μισοί ήταν συνδεδεμένοι στο internet (εκτός από κινητά είδα και tablet) και τουίταραν για το τι συμβαίνει στην συναυλία. Προφανώς, στις μέρες μας, είναι πιο σημαντικό να πεις σε κάποιους ότι είσαι στη συναυλία παρά να ζήσεις τη συναυλία.
Φαίνεται ότι οι συναυλίες όπως τις ήξερα έχουν πια πεθάνει. Πιστέυω δε, ότι άρχισαν να πεθαίνουν από τότε που απέκτησαν χώρο VIP. Σοβαρά τώρα... VIP area; Σε ροκ συναυλία; Για να έχουν δλδ η Βαρδινογιάννη, η Λάτση και ο Παπούλιας (τυχαία τα ονόματα) ειδικό χώρο για mosh pit και headbanging μπροστά από τον Flea;

Με απογοήτευσε και η σκηνή. Μου φάνηκε πολύ μικρή και μίζερη για τους Peppers. Νομίζω ότι τους έκανε να φαίνονται πολύ μικροί για τη φήμη και την ενέργειά τους. Ισως όμως μια μεγαλύτερη σκηνή να τους δημιουργούσε άλλα προβλήματα. 50άρησαν βλέπεις και λαχανιάζουν πιο εύκολα. Που είσαι Jagger αθάνατε...

Ηταν και η απουσία του Frusciante πολύ αισθητή για μένα. Δεν λέω, ο Klinghoffer, ακόμα και με σπασμένο πόδι, έκανε ότι μπορούσε, όπως και να το κάνουμε όμως, Frusciante δεν ήταν! Όσο κακό κι αν ακούγεται αυτό.

Τέλος ήταν και ο υπερβολικός "επαγγελματισμός" των Peppers. Πρώτη τους συναυλία στην Ελλάδα περίμενα να κάνουν ότι ήταν δυνατόν για να ικανοποιήσουν τους fans και όχι να κρατήσουν το πρόγραμμα τους κατά γράμμα σαν σωστοί επαγγελματίες. Ήθελα να τ' ακούσω ΟΛΑ.  Ήθελα να παίξουν περισσότερο (οι Pearl Jam γιατί έπαιζαν σχεδόν 3 ώρες;).

Ναι τους περίμενα 30 χρόνια και περίμενα να μου το ανταποδώσουν. Να με πάνε, έστω και για λίγο, on the other side και όχι να μ' αφήσουν under the bridge μέσα στο snow.  Κρίμα!!!





ΥΓ: Μπορεί μήπως κάποιος να μου εξηγήσει με ποια ακριβώς κριτήρια επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα support groups γι' αυτή τη συναυλία, γιατί εγώ αδυνατώ να βρω μια απάντηση;



2012-05-30

Cool people, cool photos, cool blog



Ένα μέρος στο οποίο ο Albert Camus κάνει παρέα με τον Robert Mitchum και ο Joe Strummer με τον Pablo Picasso, ενώ παραδίπλα κάθονται η Lauren Bacall με την Patti Smith και η Grace Kelly με την Francoise Hardy είναι για μένα κάτι παραπάνω από ένα blog. Είναι ο ορισμός του cool, the impossible cool για να είμαι ακριβής.

Τροφή για μελέτη, τόσο φωτογραφικά όσο και στυλιστικά.
Καλαίσθητες φωτογραφίες ανθρώπων με άποψη, χαρακτήρα και φινέτσα.

Κατά τη γνώμη μου το πιο στυλάτο χάζι στο δίκτυο. Γιατί όπως είχε πει και η Coco Chanel "Η μόδα παρέρχεται αλλά το στυλ μένει".

2012-05-28

Πανοραμικές φωτογραφίες χωρίς τρίποδο

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ένα τρίποδο και μια πανοραμική κεφαλή είναι τα απαραίτητα εργαλεία για μια επιτυχημένη φωτογραφία πανοράματος. Πολλές φορές όμως συμβαίνει ενώ εγώ να βρίσκομαι σ' ένα ιδανικό μέρος για πανόραμα, το τρίποδο να είναι προσεκτικά τακτοποιημένο... στο σπίτι μου. Ψάχνοντας λοιπόν λύση, για κάποιες τέτοιες περιπτώσεις, έπεσα πάνω στο παρακάτω video.


Εδώ αναλυτικό tutorial

Η λύση, που προτείνει εδώ ο Bo Lorentzen, είναι τόσο απλή που, για να είμαι ειλικρινής, μου φάνηκε παιδαριώδης. Ένα κορδόνι κι ένα κέρμα, σιγά μην μου έδιναν τη λύση... Είπα να την δοκιμάσω όμως μιας και δεν είχα καλύτερη πρόταση.

Οι πρώτες προσπάθειες ήταν απογοητευτικές. Όχι όμως γιατί η τεχνική είναι λανθασμένη, αλλά γιατί εγώ ίσως δεν ήμουν εξοικειωμένος με αυτή ή γιατί έκανα τις λήψεις βιαστικά. Ξαναδοκίμασα όμως, πιο προσεκτικά αυτή τη φορά και με 50% overlapping, μεταξύ των λήψεων και τα αποτελέσματα με άφησαν έκπληκτο.


Περισσότερα videos για πανοραμικές λήψεις, από τον Bo Lorentzen δείτε εδώ.

2012-05-26

Nothing to fear


Nothing To Fear από τον Simon Russell.

Κι εκεί που είχα χρόνια να δω animation που να μ' ενθουσιάσει, τελευταία πέφτω από το ένα στο άλλο. Τύφλα να 'χει ο Disney!!!
Προηγούμενα